जाणीव

यशस्वी तो पुत्र जणू, वृक्ष एक बहारदार,

फळ-फुलांच्या रूपाने हा, यशाचाच अविष्कार.

​आई म्हणजे ती माती, जिने दिली मायेची ऊब,

तिच्याच त्यागामुळे लाभले, कोंबाला वृक्षाचे रूप.

वडील म्हणजे वृक्षाचे मूळ, जे कधी ना कुणा दिसे,

खोल रुतून भूमीत, हा भार त्यांनीच पेलला असे.

​कष्ट आई-वडीलांचे, कधी ना कुणा दिसतात,

जगाला दिसले नाही तरी, वृक्षाला नित्य जाणवतात.

© गंधार कुलकर्णी

दि. ०९ जुन २०२६